María Blasco Marhuenda biologo eta ikertzaile espainiar ospetsua da, zahartzearen eta minbiziaren arloan egindako lanengatik nazioartean aitortua. 1965ean jaio zen Alacanten, eta txikitatik erakutsi zuen zientziarako jakin-min handia. Valentziako Unibertsitatean Biologia ikasi zuen, eta ondoren doktoretza egin zuen biokimikan eta biologia molekularrean. Bere ibilbide zientifikoaren lehen urteetan telomeroen eta telomerasaren inguruko ikerketetan espezializatu zen. Telomeroak kromosomen muturretan dauden egiturak dira, eta zelulen zahartzearekin lotura zuzena dute. Blascoren ekarpenik handienetako bat telomerasak zelulen biziraupenean eta minbiziaren garapenean duen garrantzia azaltzea izan da.
Estatu Batuetan ere lan egin zuen, Cold Spring Harbor Laboratory ospetsuan, Carol Greider ikertzailearekin batera. Greiderrek gero Nobel saria irabazi zuen telomerasaren aurkikuntzagatik, eta lankidetza hark eragin handia izan zuen Blascoren prestakuntzan. 2003an Espainiako Minbiziaren Ikerketa Zentro Nazionaleko zuzendari izendatu zuten, eta bertan ikerketa aurreratuak sustatu ditu urte askotan. Bere taldeak frogatu zuen telomeroen luzera kontrolatzeak eragina izan dezakeela zahartzean eta hainbat gaixotasunen prebentzioan.
María Blascok sari eta aitortza ugari jaso ditu bere ibilbidean zehar. Zientzia gizartera hurbiltzeko ahalegina ere egin du, hitzaldi, artikulu eta elkarrizketen bidez. Gaur egun, biologia molekularraren erreferente nagusietako bat da Europan, eta bere lana funtsezkoa izan da zahartzearen mekanismo biologikoak hobeto ulertzeko.Bere ikerketek etorkizuneko tratamendu berriak garatzeko bidea ireki dute, batez ere minbiziaren aurkako terapietan eta bizi kalitatea luzatzeko estrategietan, mundu osoko laborategietan. Gainera.